Een CTO van een middelgroot bedrijf zoekt naar “alternatieven voor Microsoft 365”. De eerste pagina resultaten: tien lijstjes, acht met affiliatelinks, allemaal met dezelfde vijf tools en dezelfde sterbeoordelingen. Geen ervan vermeldt dat Nextclouds collaboratief bewerken nog niet op Google Docs-niveau is. Geen ervan legt uit dat openDesk zes onafhankelijke projecten integreert en dat de naden zichtbaar zijn. Geen ervan stelt de vraag die er werkelijk toe doet: welk specifiek probleem lost u op, en tegen welke kosten?

Dit gat — tussen de marketing en de technische realiteit — is waar slechte beslissingen worden genomen. Organisaties stappen over van de ene afhankelijkheid naar de andere. Migraties mislukken omdat niemand de randgevallen bij documentcompatibiliteit noemde. Pilotprojecten stagneren omdat de totale eigendomskosten werden berekend met licentiekosten maar niet met operationele overhead.

Wat deze site is

digital-independence.org is een niet-commercieel project. Geen affiliatelinks, geen gesponsorde content, geen advertenties, geen tracking behalve anonieme paginaweergaven.

Er worden miljarden geïnvesteerd in digitale infrastructuur, er worden toespraken gehouden, strategiedocumenten gepubliceerd. Maar de kudde blijft rennen. Bedrijven vernieuwen dezelfde licentieovereenkomsten, plannen dezelfde migraties, trainen personeel voor dezelfde systemen — zonder stil te staan en vooruit te kijken.

Deze site zal de kudde niet stoppen. Wat we kunnen bieden is het overzicht — de kans om stil te staan en uw eigen situatie realistisch te beoordelen. We schrijven uitgebreide analyses van de technologieën, regelgeving en strategische beslissingen die bepalen of organisaties en individuen de controle over hun eigen digitale infrastructuur kunnen behouden — of dat hun afhankelijkheid van individuele aanbieders en jurisdicties zal toenemen.

Ons uitgangspunt: digitale onafhankelijkheid is geen politiek standpunt. Het is het niet-onderhandelbare mensenrecht op vrijheid, onschendbaarheid en zelfbeschikking — toegepast op de digitale wereld. Dit geldt ongeacht herkomst, locatie of politiek systeem.

Hieruit volgt een feitelijk, niet-partijdig kader. Wij stellen dat concentratierisico een managementprobleem is: wanneer uw gehele infrastructuur op het platform van één leverancier draait, onder de jurisdictie van één land, beheerst door licentievoorwaarden waarover u niet kunt onderhandelen, heeft u een single point of failure geaccepteerd. Of dat u zorgen baart is een rationele afweging — en die afweging ziet er in Nairobi niet anders uit dan in München.

Wat we behandelen

Elk artikel volgt dezelfde structuur: wat bestaat er, wat werkt, wat niet, en wat kunt u eraan doen — met concrete tijdlijnen en kostenramingen. We schrijven vanuit een Europese context, omdat de regelgevingskaders hier direct relevant zijn. Het beginsel erachter is universeel.

  • De soevereine werkplek: openDesk, LaSuite, MijnBureau — wat is uitgerold, wat rijpt nog, en wat betekent Microsofts soevereine cloudrespons.
  • Cloudsoevereiniteit: Europese aanbieders tegen 3–5x lagere kosten, de Data Act die overstapkosten elimineert, en het gat in managed services dat organisaties bij hyperscalers houdt.
  • Identiteitssoevereiniteit: De DigiD-controverse, eIDAS 2.0, Keycloak vs. Okta — en waarom identiteit de infrastructuur is waar niemand aan denkt totdat het te laat is.
  • AI-soevereiniteit: Open-weight modellen, Europese rekenkracht, de AI Act, en waarom u een soevereine AI-stack kunt draaien voor € 150/maand.
  • Linux in de publieke sector: München, Sleeswijk-Holstein, de Franse Gendarmerie, het Italiaanse leger — wat werkte, wat niet, en waarom de urgentie reëel is.
  • Digitale soevereiniteit in Europa: Het politieke landschap — Merz’ toespraak, de top van Berlijn, de EP-stemming — en wat het betekent voor aanbestedingsbeslissingen.

Voor wie dit bedoeld is

  • CTO’s en IT-directeuren die alternatieven voor propriëtaire infrastructuur evalueren — die de eerlijke beoordeling nodig hebben, niet het affiliateverhaal
  • Systeembeheerders die migraties plannen — die moeten weten wat er kapotgaat voordat ze beginnen
  • Inkopers die aanbestedingen schrijven — die de technische diepgang nodig hebben om leveranciersclaims te evalueren
  • Iedereen die dit landschap wil begrijpen via technische analyse in plaats van marketing of politieke retoriek

Principes

Eerlijk over afwegingen. Open source is niet altijd goedkoper. Self-hosting is niet altijd beter. Europese aanbieders hebben daadwerkelijke hiaten in managed services. We zeggen het. We schreven ook een heel artikel over waar digitale onafhankelijkheid niet meer logisch is — omdat geloofwaardigheid vereist dat je grenzen erkent, niet alleen je zaak maakt.

Feitelijk, niet partijdig. Wij vertegenwoordigen geen partij, geen land en geen factie. De vraag is niet “leverancier A vs. leverancier B” of “land X vs. land Y” — maar: hoeveel concentratierisico is aanvaardbaar, en wat kost het om het te verminderen? Elke aanbeveling op deze site is geformuleerd als een risico/kosten/baten-afweging.

Technisch specifiek. We noemen versies, kosten, tijdlijnen en beperkingen. “Overweeg open-source alternatieven” is nutteloos advies. “Implementeer Mistral 7B op een Hetzner GPU-server voor € 150/maand voor een team van 20–50 personen” is uitvoerbaar.

Doe mee

Dit is een open project. Als u expertise heeft en wilt bijdragen, neem contact op.